Aanvraag binnenkomstvisum voor de Schengenruimte (visum C)

 

Deze pagina is een gids voor de vreemdeling in het kader van de stappen die hij onderneemt om een binnenkomstvisum voor de Schengenruimte te bekomen.

Er wordt aanbevolen om de site van de bevoegde Belgische ambassade/consulaat en de site van de externe dienstverlener die de visumaanvraag zal ontvangen (VFS Global of TLS Contact) te raadplegen voor alle praktische informatie (openingsdagen en -uren, afspraken, bedrag en betalingswijze van de service fee en van de visumleges enz.) en de documenten die samen met deze visumaanvraag moeten worden voorgelegd (documenten, vorm, aantal, originelen of fotokopieën, vertaling, legalisatie, enz.). 

Er wordt ook sterk aanbevolen om een volledig dossier voor te leggen wanneer de visumaanvraag wordt ingediend.  Een volledig dossier bevat de documenten en de inlichtingen die de belaste Belgische overheden in staat zullen stellen om te controleren of de aanvrager aan de voorwaarden voor de binnenkomst in de Schengenruimte voldoet en om het risico op illegale immigratie te beoordelen.

Documenten die na de indiening van een aanvraag spontaan worden voorgelegd zullen over het algemeen niet in aanmerking worden genomen.  

Territoriale bevoegdheid van de Belgische ambassades en consulaten

De vreemdeling moet zich wenden tot de Belgische ambassade die bevoegd is voor de plaats waar hij wettelijk verblijft en bewijzen dat België zijn enige of voornaamste bestemming is, dit wil zeggen de Schengenstaat waar hij het meeste tijd zal doorbrengen of de Schengenstaat waar het hoofddoel van zijn reis zal worden vervuld.

Indien België niet de enige of voornaamste bestemming is, is de visumaanvraag niet ontvankelijk. De Belgische ambassade zal de vreemdeling naar de bevoegde Schengenstaat doorverwijzen.

De lijst van de Belgische ambassades en consulaten wordt gepubliceerd op de site van de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking : Adressen van de Belgische ambassades en consulaten in het buitenland | Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken (belgium.be) 

Wat gebeurt er indien België geen visum C afgeeft in het land van verblijf?

België heeft vertegenwoordigingsovereenkomsten afgesloten met meerdere andere Schengenstaten.  Krachtens deze overeenkomsten behandelt België de voor een andere lidstaat bestemde visumaanvragen in bepaalde derde landen en behandelt een andere Schengenstaat de voor België bestemde visumaanvragen in een derde land waar België zelf geen visa afgeeft.

Ongeacht de plaats waar hij verblijft, kan een vreemdeling een visumaanvraag voor een kort verblijf in België over het algemeen indienen bij een Belgische ambassade of een Belgisch consulaat, of bij de ambassade of het consulaat van een andere Schengenstaat.

OPGELET: de vreemdeling die om een van de volgende redenen reist, moet zijn visumaanvraag indienen bij de Belgische ambassade die bevoegd is voor zijn verblijfplaats:

  • Visum met het oog op een huwelijk in België
  • Visum met het oog op een wettelijke samenwoning in België
  • Visum om medische redenen
  • Visum in verband met adoptieplannen
  • Visum in verband met voogdij of de overdracht van een kind
  • Terugkeervisum

 

De lijst van de derde landen waarin België door een andere Schengenstaat wordt vertegenwoordigd wordt gepubliceerd op de site van de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking: Visum voor België | FOD diplomatie (belgium.be)

Samenwerking van de Belgische ambassades en consulaten met externe dienstverleners

De Belgische ambassades en consulaten werken over het algemeen met externe dienstverleners (VFS Global en TLS Contact) samen.

Deze externe dienstverleners hebben een of meerdere Visa Application Centers (VAC) in een land. Deze Visa Application Centers verlenen meerdere diensten aan de aanvragers: verschaffen van algemene informatie over de documenten die samen met een visumaanvraag moeten worden voorgelegd, maken van afspraken voor de indiening van de visumaanvragen, ontvangen van de visumaanvragen, de door de bevoegde Belgische overheid genomen beslissing doorsturen, enz. 

Voor deze diensten moet worden betaald ("service fee"). Het bedrag en de betalingswijze staan vermeld op de website van de ambassade/consulaat of op de website van de externe dienstverlener.

Er wordt sterk aanbevolen om de site van de externe dienstverlener die bevoegd is voor uw verblijfplaats te raadplegen vooraleer u uw visumaanvraag indient.

De externe dienstverleners komen nooit tussenbeide wanneer de beslissing genomen wordt..

De lijst van de derde landen waarin de ambassade of het consulaat samenwerkt met een externe dienstverlener wordt gepubliceerd op de site van de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking: Visum voor België | FOD diplomatie (belgium.be)

 

Wanneer?

Een visumaanvraag moet ten minste 15 dagen voor het begin van de reis en niet eerder dan 6 maanden ervoor worden ingediend. 

Nuttige info: Gedurende bepaalde periodes (feestdagenperiodes, schoolvakanties, enz.) zijn de afspraaktermijn en de onderzoekstermijn over het algemeen langer. Bijgevolg wordt aanbevolen om een visumaanvraag zo vroeg mogelijk in te dienen.

Hoe?

Het aanvraagformulier wordt over het algemeen online ingevuld, op de site http://visaonweb.diplomatie.be/ die beheerd wordt door de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking.

Het dossier wordt over het algemeen op afspraak ingediend. Er wordt aanbevolen om de site van  externe dienstverlener te raadplegen voor alle praktische informatie.

De procedure die moet worden gevolgd om een visumaanvraag in te dienen en een afspraak te maken wordt uitgelegd op de site van de externe dienstverlener die de visumaanvraag voor rekening van de Belgische ambassade of het Belgisch consulaat ontvangt (VFS Global of TLS Contact). 

Persoonlijke verschijning

De vreemdeling die zich voor de eerste keer naar de Schengenruimte begeeft, moet zich persoonlijk aanbieden om zijn dossier in te dienen. Zijn biometrische identificatiekenmerken (foto en vingerafdrukken) worden op hetzelfde moment verzameld.

De biometrische identificatiekenmerken worden in het Visa Information System [EF1] (VIS) geïntegreerd en gedurende 59 maanden verzameld.

De vreemdeling zal zijn vingerafdrukken niet meer moeten geven indien hij in de loop van deze 59 maanden een nieuw visum aanvraagt, tenzij de ambassade of het consulaat waarbij deze nieuwe aanvraag wordt ingediend twijfel koestert in verband met zijn identiteit (voorbeeld: de kwaliteit van de vingerafdrukken die bij de eerste aanvraag genomen werden is slecht), of indien de vreemdeling niet meer vrijgesteld is van de verplichting om zijn vingerafdrukken te geven wanneer hij deze nieuwe aanvraag indient (voorbeeld: toen de eerste aanvraag werd ingediend kon hij zijn vingerafdrukken tijdelijk niet geven).  De foto wordt daarentegen bij elke nieuwe visumaanvraag genomen of gescand en in het VIS geïntegreerd.

De volgende personencategorieën zijn vrijgesteld van het nemen van vingerafdrukken:

  • kinderen jonger dan 12 jaar,
  • personen bij wie het nemen van vingerafdrukken fysiek onmogelijk is;

NB: indien deze fysieke onmogelijkheid tijdelijk is, moet de aanvrager uitleg verschaffen over deze onmogelijkheid en, in voorkomend geval, een medisch attest dat dit aantoont verstrekken.

  • staatshoofden of regeringsleiders en leden van de nationale regering met begeleidende echtgenoten, alsmede de leden van hun officiële delegatie die door regeringen van de lidstaten of door internationale organisaties zijn uitgenodigd voor een officieel doel;
  • vorsten en andere hooggeplaatste leden van een koninklijke familie, die door regeringen van de lidstaten of door internationale organisaties zijn uitgenodigd voor een officieel doel.

Visumleges

De algemene regel is dat elke aanvrager visumleges moet betalen wanneer hij zijn aanvraag indient.  Deze leges maken het mogelijk om de administratieve kosten van het onderzoek van uw visumaanvraag te dekken.

Deze visumleges worden in euro (EUR - €) geïnd. Het bedrag en de betalingswijze staan vermeld op de website van de ambassade/consulaat of op de website van de dienstverleners.

Een aanvrager die tussen zes en twaalf jaar oud is, betaalt 40 EUR en een aanvrager die twaalf jaar of ouder is, betaalt 80 EUR.

In de overeenkomsten die tot doel hebben de visumafgifte te vergemakkelijken worden algemene kortingen voorzien en bijzondere regels zijn van toepassing op de familieleden van EU-burgers die onder de richtlijn 2004/38/EG vallen en Zwitserse onderdanen.

De volgende personencategorieën moeten geen visumleges betalen:

  • kinderen jonger dan zes jaar;
  • scholieren, studenten, postacademische studenten en begeleidende docenten, als het doel van hun verblijf studie of beroepsopleiding is;
  • onderzoekers uit derde landen die reizen voor het verrichten van wetenschappelijk onderzoek in de zin van aanbeveling nr. 2005/761/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 september 2005 tot vergemakkelijking van de afgifte door de lidstaten van eenvormige visa voor een verblijf van korte duur aan onderzoekers die onderdaan zijn van een derde land en die zich met het oog op wetenschappelijk onderzoek verplaatsen in de Gemeenschap;
  • vertegenwoordigers van non-profitorganisaties die vijfentwintig jaar of jonger zijn en deelnemen aan door non-profitorganisaties georganiseerde studiebijeenkomsten, conferenties, sportieve, culturele of educatieve evenementen;
  • deelnemers aan door non-profitorganisaties georganiseerde studiebijeenkomsten, conferenties, sportieve, culturele of educatieve evenementen die vijfentwintig jaar of jonger zijn.

In bepaalde gevallen zijn de houders van een diplomatiek paspoort of een dienstpaspoort eveneens vrijgesteld.

De visumleges worden over het algemeen niet terugbetaald, ongeacht de beslissing die uiteindelijk met betrekking tot de aanvraag wordt genomen.

Reisdocumenten

De aanvrager moet een reisdocument dat minder dan 10 jaar oud is.

Dit reisdocument moet op zijn minst drie maanden na de (laatste) datum waarop u van plan bent om Schengen te verlaten geldig zijn.

Dit reisdocument moet voldoende blanco pagina's bevatten (op zijn minst twee, een waarop de visumsticker kan worden aangebracht en een waarop de stempel van de met de grenscontrole belaste overheden kan worden aangebracht).

Ten slotte moet dit reisdocument door de Schengenstaten erkend worden. .

NB: een reisdocument dat niet door België of niet door alle Schengenstaten erkend wordt zou kunnen worden aanvaard, maar bepaalde bijzondere regels zijn van toepassing met betrekking tot het document waarop het visum zou worden aangebracht of het type visum dat moet worden afgegeven.   

Ontvankelijkheid van een visumaanvraag:

Een visumaanvraag moet aan de volgende voorwaarden voldoen:

  • voorlegging van een ingevuld aanvraagformulier dat een handgeschreven handtekening bevat;
  • voorlegging van een geldig reisdocument;
  • voorlegging van een foto;
  • betaling van de visumleges, en
  • verzameling van de biometrische identificatiekenmerken. 

 Een visumaanvraag die niet aan deze voorwaarden voldoet, is niet ontvankelijk en wordt niet onderzocht.

De bewijsstukken hebben tot doel de Belgische overheden in staat te stellen om vast te stellen of de aanvrager aan de voorwaarden voor de binnenkomst in de Schengenruimte voldoet en het risico op illegale immigratie en/of het risico voor de veiligheid te beoordelen.

Over het algemeen moet een standaarddossier de volgende documenten bevatten:

  • een ingevuld aanvraagformulier dat een handgeschreven handtekening bevat,
  • een geldig reisdocument,
  • een foto,
  • het bewijs van de betaling van de visumleges,
  • de vingerafdrukken,
  • documenten met betrekking tot het doel van het verblijf (gepersonaliseerde uitnodiging, bewijs van de verwantschapsband met de gastheer, bewijzen van het bestaan van een handelsbetrekking of professionele betrekking, bevestiging van de reservering van een georganiseerde reis, inkomticket voor een sportmanifestatie, enz.),
  • documenten met betrekking tot de huisvesting (onthaalbewijs, reservering van een hotel, enz.),
  • documenten betreffende de bestaansmiddelen (persoonlijke inkomsten of verbintenis tot tenlasteneming),
  • een medische reisverzekering, en
  • garanties op terugkeer naar het land van verblijf op het einde van het toegestane verblijf in de Schengenruimte.

In de meeste landen hebben de diplomatieke en consulaire vertegenwoordigingen van de de Schengenstaten een lijst van de bewijsstukken die samen met een visumaanvraag moeten worden voorgelegd uitgewerkt. Deze (gemeenschappelijke) geharmoniseerde lijst wordt aangepast aan het doel van de beoogde reis, het profiel van de aanvrager en de lokale omstandigheden. De lijst wordt gepubliceerd op de site van de Belgische ambassade of het Belgisch consulaat en de site van de externe dienstverlener (VFS Global of TLS Contact).

Er wordt ook aanbevolen om deze sites te raadplegen voor alle informatie over de vorm (originelen of kopieën), de vertaling of de legalisatie van de bewijsstukken.

Ten slotte wordt aanbevolen om een volledig dossier voor te leggen wanneer de visumaanvraag wordt ingediend, omdat de beslissing om een binnenkomstvisum toe te kennen of te weigeren op basis van de door de aanvrager verstrekte documenten en informatie wordt genomen. Een volledig dossier maakt het ook mogelijk om sneller een beslissing te nemen.

Nuttige info: aangezien de informatie over de voorwaarden voor de afgifte van een binnenkomstvisum op brede schaal verspreid wordt, zijn de Belgische overheden die belast zijn met het onderzoek van de visumaanvragen van mening dat de indiening van een onvolledig dossier, zonder uitleg, betekent dat de aanvrager zijn aanvraag niet ernstig neemt,  of dat hij niet in staat is om de de documenten die het doel en de voorwaarden van zijn verblijf aantonen voor te leggen, of om aan te tonen dat hij van plan is om de Schengenruimte te verlaten wanneer het toegestane korte verblijf eindigt.

Algemeen gezien wordt er geen rekening gehouden met inlichtingen en documenten die na de indiening van de aanvraag of de kennisgeving van de beslissing spontaan verstrekt worden.

Een vreemdeling kan meerdere redenen hebben om zich naar België te begeven.  

Een reis kan meerdere doelen hebben in België, of in België en een andere Schengenstaat. Voorbeeld: een professionele vergadering, gevolgd door een toeristisch weekend. In dit geval moet het dossier bewijsstukken voor alle doelen en omstandigheden van de reis bevatten. 

In alle gevallen moet het door de vreemdeling voorgelegd dossier het op het aanvraagformulier vermelde doel van de reis bevestigen.

Meest voorkomende reisdoelen:

Familiebezoek 

De vreemdeling die zich in een familiaal kader naar België begeeft zou een uitnodiging moeten voorleggen die:

  • de uitnodigende persoon en de uitgenodigde vreemdeling duidelijk identificeert;
  • hun verwantschapsband vermeldt;
  • preciseert of de uitgenodigde vreemdeling zich voor een bijzonder evenement (huwelijk, geboorte, overlijden, enz.) naar België begeeft;
  • preciseert of de uitgenodigde vreemdeling door de uitnodigende persoon zal worden gehuisvest;
  • de duur van het verblijf preciseert.

De documenten die het mogelijk maken om een verwantschapsband op geldige wijze aan te tonen verschillen van land tot land. Bijgevolg wordt aanbevolen om de site van de Belgische ambassade en de externe dienstverlener die de visumaanvragen voor rekening van de ambassade ontvangt te raadplegen.

Zaken

De vreemdeling die reist om professionele betrekkingen of handelsbetrekkingen aan te knopen met een Belgische onderneming of die te ontwikkelen zou een uitnodiging om zich naar België te begeven moeten voorleggen. Deze uitnodiging vermeldt het doel van het bezoek (bijvoorbeeld deelnemen aan gesprekken, conferenties of manifestaties van commerciële, industriële of professionele aard) en of de onderneming tussenbeide komt in de reis- en verblijfskosten.

Hij zou ook documenten moeten voorleggen die het verband tussen de activiteitensector van zijn onderneming en die van de Belgische onderneming aantonen, evenals het bewijs van het bestaan van commerciële of professionele betrekkingen tussen de twee ondernemingen.

Indien hij in de hoedanigheid van vertegenwoordiger van een buitenlandse onderneming reist, zou hij zijn statuut in deze onderneming moeten aantonen en een opdracht moeten voorleggen.

Toerisme

Indien het verblijf georganiseerd is, zou de vreemdeling het bewijs van de reservering en de betaling van de reis moeten voorleggen.

Indien het verblijf niet georganiseerd is, zou de vreemdeling geloofwaardige informatie over zijn programma en zijn huisvesting moeten verschaffen.

Elke lidstaat heeft referentiebedragen vastgelegd die het mogelijk maken om te beoordelen of een vreemdeling over voldoende middelen van bestaan beschikt, zowel voor de duur van het voorgenomen verblijf als voor zijn terugreis naar het land van herkomst of verblijf, of voor doorreis naar een derde land waar hij met zekerheid zal worden toegelaten.

Voor een kort verblijf in België moet een vreemdeling die zelf de kosten van zijn reis draagt over het algemeen bewijzen dat hij persoonlijk op zijn minst over 95 euro per dag, indien hij in een hotel verblijft, en op zijn minst over 45 euro per dag, indien hij bij een particulier verblijft, beschikt.

De volgende bewijsstukken van de persoonlijke middelen van bestaan worden over het algemeen aanvaard:

  • recente bankafschriften die op zijn minst betrekking hebben op de bewegingen van de drie maanden die aan de visumaanvraag voorafgingen; [Indien onlangs een (belangrijke) geldsom, die door een bankafschrift wordt aangetoond, werd gestort, wordt aanbevolen om de herkomst van deze som te rechtvaardigen];
  • een kredietkaart en een bankafschrift dat met deze kaart overeenstemt;
  • reischeques;
  • een arbeidsovereenkomst, of een tewerkstellingsattest, en loonfiches die op zijn minst op de afgelopen drie maanden betrekking hebben. 

De vreemdeling die niet over voldoende persoonlijke bestaansmiddelen beschikt, of die geen geldige bewijsstukken kan voorleggen, kan een beroep doen op een garant.  Een verbintenis tot tenlasteneming overeenkomstig de bijlage 3bis van het koninklijk besluit van 8 oktober 1981, die aanvaard wordt door de Belgische overheden die belast zijn met het onderzoek van de visumaanvragen, kan worden voorgelegd als een geldig bewijs van de middelen van bestaan.

De brochure « GARANTEN » bevat alle informatie met betrekking tot de verbintenis tot tenlasteneming : wie kan garant zijn, over welke inkomsten moet een garant beschikken, wat is de verantwoordelijkheid van de garant, wanneer en aan wie moet de verbintenis tot tenlasteneming worden voorgelegd, enz.

Nuttige info:

Deze lijst van bewijsstukken van de middelen van bestaan is niet volledig. Deze bewijsstukken kunnen met name aan de lokale omstandigheden worden aangepast uiteengezet worden in de lijst van de bewijsstukken die samen met een visumaanvraag moeten worden voorgelegd. Deze lijst is opgesteld door de diplomatieke en consulaire vertegenwoordigingen van de Schengenstaten (geharmoniseerde lijst).

De Belgische overheden die belast zijn met het onderzoek van de visumaanvraag moeten het risico op illegale immigratie beoordelen en de wil van de aanvrager om de Schengenruimte te verlaten vooraleer het gevraagde visum verstrijkt beoordelen.

De aanvrager moet dus terugkeergaranties geven.  Deze terugkeergaranties zijn elementen die aantonen dat de aanvrager wel degelijk van plan is om de Schengenruimte te verlaten.

De aanvrager wordt aanbevolen om zoveel mogelijk informatie en documenten over zijn verankering in het land van verblijf te verstrekken.

  • Heeft hij naaste familie die niet samen met hem reist? (burgerlijke staat, gezinssamenstelling, personen ten laste, enz.)
  • Is zijn professionele situatie stabiel? (tewerkstellingsattest, bewijs van de regelmatige storting van een loon op een rekening, door middel van een bankhistoriek, enz.)
  • Beschikt hij over stabiele en regelmatige inkomsten, zoals een pensioen of huur?  (bedrag, herkomst, bewijs van de regelmatige storting op een rekening, door middel van een bankhistoriek, enz.)
  • Beschikt hij over onroerende goederen of land? (een huis, een appartement, een terrein) 
  • Beschikt hij over een sterke sociale verankering? Heeft hij reeds visa gehad die gerespecteerd werden?

Alle inlichtingen en documenten die door de aanvrager verstrekt worden, worden in aanmerking genomen, om de objectiviteit van de beoordeling te garanderen.

[Artikelen 10 en 15 van de communautaire visumcode]

De aanvrager moet een toereikende en geldige medische reisverzekering afsluiten die de eventuele uitgaven voor repatriëring om medische redenen, dringende medische zorg en/of spoedbehandeling in een ziekenhuis of wegens overlijden tijdens uw verblijf in de Schengenruimte dekt. Deze verzekering moet afgesloten worden in het land waar u verblijft.

De verzekering moet op het volledige grondgebied van de Schengenstaten geldig zijn, tijdens de gehele duur van het voorgenomen verblijf of de voorgenomen doorreis.

De minimumdekking bedraagt 30.000 EUR.

Nuttige info:

  • De vreemdeling die een visum voor meerdere binnenkomsten aanvraagt, moet aantonen dat hij in het bezit is van een toereikende en geldige medische reisverzekering die de duur van het eerste voorgenomen verblijf dekt.  Door het visumaanvraagformulier te ondertekenen erkent hij dat hij op de hoogte is van het feit dat hij voor een volgend verblijf in het bezit moet zijn van een medische reisverzekering.
  • De verplichting om een medische reisverzekering af te sluiten kan reeds als vervuld worden beschouwd voor bepaalde beroepsgroepen, zoals zeevarenden, die in verband met hun beroepsbezigheden reeds gedekt zijn door een medische reisverzekering.
  • De houders van diplomatieke paspoorten zijn vrijgesteld van de verplichting in het bezit te zijn van een medische reisverzekering.

Volledig dossier

De Belgische overheden die belast zijn met het onderzoek van de visumaanvraag controleren of de aanvrager  aan de voorwaarden voor de binnenkomst in de Schengenruimte voldoet en beoordelen het risico op illegale immigratie. Dit onderzoek is met name op de documenten en inlichtingen die door de aanvrager samen met zijn visumaanvraag verstrekt worden gebaseerd. 

=> Het is belangrijk dat u meteen bij de indiening van de visumaanvraag een volledig dossier indient, zodat de Belgische autoriteiten zo snel mogelijk een beslissing kunnen nemen.

Positief onderzoek van de aanvraag

Wanneer het onderzoek van de aanvraag positief is (de aanvrager heeft bewezen dat hij/zij voldoet aan de voorwaarden voor binnenkomst), kunnen de Belgische ambassades en consulaten het visum afgeven zonder de Dienst Vreemdelingenzaken te raadplegen. Deze beslissing wordt gewoonlijk binnen 15 dagen genomen.

Negatief onderzoek van de aanvraag, onvolledig dossier, verplichte toezending van de aanvraag naar de Dienst Vreemdelingenzaken

Wanneer het onderzoek van de aanvraag negatief is (de aanvrager heeft niet bewezen dat hij/zij voldoet aan de voorwaarden voor binnenkomst), of wanneer een grondiger onderzoek van de visumaanvraag nodig is, sturen de Belgische ambassades en consulaten de visumaanvraag door naar de Dienst Vreemdelingenzaken, die de beslissing neemt (toekenning of weigering van het visum).

In bepaalde situaties zijn de ambassades en consulaten verplicht de visumaanvraag naar de Dienst Vreemdelingenzaken te zenden. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer een eerdere visumaanvraag is geweigerd wegens een migratierisico. (Volledige lijst van situaties waarin toezending van de visumaanvraag verplicht is)

Wanneer de visumaanvraag naar de vreemdelingendienst wordt gezonden, is de gemiddelde behandelingstermijn langer. Eind oktober 2022 bedroeg deze gemiddelde behandelingstermijn als gevolg van een toevloed van aanvragen tussen 37 en 41 dagen vanaf de datum van indiening van de visumaanvraag. De aanvrager kan de evolutie van de behandeling van zijn aanvraag volgen via de applicatie Een visumaanvraag opvolgen.

Er wordt aanbevolen om de telefoonlijnen en de mailboxen van het call center van de Dienst Vreemdelingenzaken niet te overbelasten, indien de hierboven genoemde termijnen niet overschreden worden.  

Drukke periodes

Tijdens bepaalde periodes van het jaar (schoolvakanties, zomer, eindejaarsfeesten) is de afspraaktermijn voor de indiening van een visumaanvraag en de behandelingstermijn van deze aanvraag onvermijdelijk langer. Bijgevolg wordt aanbevolen om een visumaanvraag zo vroeg mogelijk in te dienen, indien de reis voorzien wordt voor een drukke periode.

De visumsticker wordt in het reisdocument geplakt. De visumsticker bevat essentiële inlichtingen:

De geldigheidsduur van het visum [VANAF/DU/FROM + datum TOT/AU/UNTIL + datum] is de periode gedurende dewelke de houder van het visum dit visum kan gebruiken om de Schengenruimte binnen te komen en te verlaten, waarbij de toegestane verblijfsperiode gerespecteerd wordt.

De toegestane verblijfsduur [DUUR VAN HET VERBLIJF/DURÉE DU SÉJOUR/DURATION OF STAY + DAGEN/JOURS/DAYS] is het aantal dagen gedurende dewelke de houder van het visum in de Schengenruimte kan verblijven, terwijl het visum geldig is.

Het aantal binnenkomsten [AANTAL BINNENKOMSTEN /NOMBRE D’ENTRÉES/NUMBER OF ENTRIES] is het aantal binnenkomsten die tijdens de geldigheidsduur van het visum kunnen worden uitgevoerd, waarbij de toegestane verblijfsperiode gerespecteerd wordt :  01 = 1 binnenkomst, 02 = 2 binnenkomsten en MULT = meerdere binnenkomsten.

De territoriale geldigheid van het visum [GELDIG VOOR /VALABLE POUR/NUMBER OF ENTRIES + 01, 02 of MULT] kan variëren. Een eenvormig visum is voor het gehele grondgebied van de Schengenstaten geldig, terwijl een visum met territoriaal beperkte geldigheid de houder enkel machtigt om naar de Schengenstaat of de Schengenstaten waarvoor het visum geldig is te reizen.

In dit voorbeeld kan de houder van het visum op het grondgebied van alle Schengenstaten reizen (1 binnenkomst). Hij kan dit gedurende vijf dagen, tussen 01/04/2010 en 21/04/2010, doen.

U vindt andere voorbeelden in de rubriek Grenscontrole, tab Visum, Lezen van de visumsticker.

OPGELET: een visum geeft geen absoluut recht om de Schengenruimte binnen te komen.

De wachten aan de buitengrenzen controleren ook de binnenkomstvoorwaarden. Indien dit niet het geval is, kan de binnenkomst geweigerd worden. (Cf. Grenscontrole)

[Artikel 32.§1. van de Visumcode]

 

De algemene regel is dat de visumaanvraag geweigerd wordt indien het onderzoek tot een van de volgende conclusies leidt:

 

  1. de aanvrager heeft een vals of vervalst reisdocument voorgelegd;
  2.  het doel en de omstandigheden van het voorgenomen verblijf zijn niet aangetoond;
  3. de aanvrager heeft niet aangetoond over voldoende middelen van bestaan te beschikken, zowel voor de duur van het voorgenomen verblijf als voor zijn terugreis naar het land van herkomst of verblijf, of voor doorreis naar een derde land waar hij met zekerheid zal worden toegelaten;
  4. de aanvrager bewijst niet dat hij in de mogelijkheid verkeert voldoende middelen van bestaan legaal te verkrijgen, zowel voor de duur van het voorgenomen verblijf als voor zijn terugreis naar het land van herkomst of verblijf, of voor doorreis naar een derde land waar hij met zekerheid zal worden toegelaten;
  5. de aanvrager heeft in de lopende periode van 180 dagen reeds 90 dagen op het grondgebied van de lidstaten verbleven, op grond van een eenvormig visum of een visum met territoriaal beperkte geldigheid;
  6. de aanvrager staat ter fine van weigering van toegang in het SIS gesignaleerd; in dat geval wordt de betrokken lidstaat toegevoegd;
  7. de aanvrager wordt door een of meerdere lidstaten als een bedreiging voor de openbare orde of de binnenlandse veiligheid beschouwd;
  8. de aanvrager wordt door een of meerdere lidstaten als een bedreiging voor de volksgezondheid beschouwd;
  9. de aanvrager wordt door een of meerdere lidstaten als een bedreiging voor de internationale betrekkingen beschouwd;
  10. de informatie die is verstrekt met betrekking tot het doel en de omstandigheden van het voorgenomen verblijf is niet betrouwbaar;
  11. er bestaat redelijke twijfel over de geloofwaardigheid van ... (te preciseren);
  12. er bestaat redelijke twijfel over de betrouwbaarheid en de echtheid van de overgelegde bewijsstukken of over de geloofwaardigheid van de inhoud ervan;
  13. er bestaat redelijke twijfel over het voornemen van de aanvrager om het grondgebied van de lidstaten vóór het verstrijken van het visum te verlaten;
  14. de aanvrager verstrekt geen stukken die aantonen dat hij niet in de gelegenheid is geweest om vooraf een visum aan te vragen, hetgeen de indiening van de aanvraag aan de grenzen zou hebben gerechtvaardigd;
  15. de aanvrager verstrekt geen rechtvaardiging met betrekking tot het doel en de omstandigheden van de voorgenomen luchthaventransit;
  16. de aanvrager toont niet aan dat hij over een toereikende en geldige reisziektekostenverzekering beschikt, wanneer die geëist wordt.

Deze beslissing en de redenen waarop de beslissing gebaseerd is worden meegedeeld aan de aanvrager, die een beroep kan indienen, of een nieuwe aanvraag die rekening houdt met de redenen van de weigering kan indienen.  

Een vroegere visumweigering leidt niet automatisch tot de weigering van een nieuwe aanvraag. Elke aanvraag wordt op basis van de specifieke kenmerken van die aanvraag, met het oog op alle beschikbare informatie, onderzocht.